چرا بی‌اصالت‌ها معروف می‌شوند

چرا بی‌اصالت‌ها شاخ می‌شوند؟:

در اخلاق‌شناسی به این «محرک افراطی» می‌گویند: یک محرک مصنوعی و اغراق‌شده می‌تواند از نمونه واقعی هم جذاب‌تر باشد؛ مثل پرنده‌ای که به‌جای تخم خودش، تخم پلاستیکی بزرگ‌تر را می‌خواهد. بی‌اصالتیِ پرسروصدا هم همین کار را با مغز ما می‌کند: سیگنال‌های تقلبی و جیغ‌جیغو را بر اصالتِ کم‌رنگ ترجیح می‌دهیم. پس شاید تعریف «شاخ» باید عوض شود؟

راهکار:

این غرزدن را می‌توان یک هشدار اجتماعی دید: وقتی بی‌اصالتی شاخ می‌شود، انگار داریم به معیارهای خودمان نگاه می‌کنیم، نه به آنها. بازنویسیِ تیزتر: «بی‌اصالتی شاخ نمی‌شود؛ ما به چیزهای پرسروصدا بیشتر بها داده‌ایم.»