چرا بعدا نه

بعدا وجود ندارد؛ چای سرد می‌شود:

مغز انسان پاداش‌های دور را به‌طور غیرمنطقی کم‌ارزش‌تر از پاداش‌های فوری می‌بیند؛ این «تخفیف هیپربولیک» باعث می‌شود «بعدا» همیشه در ذهن ما ارزان‌تر از «الان» به نظر برسد. جالب‌تر اینکه وقتی به آینده فکر می‌کنیم، همان بخش از مغز فعال می‌شود که درباره‌ی افراد غریبه فکر می‌کنیم؛ یعنی «منِ آینده» برای ما یک غریبه است. به همین دلیل رها کردن کار برای بعد فقط تنبلی نیست، خطای شناختی است.

راهکار:

هر «بعدا» درواقع یک انتخاب برای «الان» است؛ چون لحظه‌ای که به آن فکر می‌کنیم، همان لحظه را با تردید زندگی می‌کنیم.