دورویی در عشق: وقتی به یکی میگه عشقم و به ما نه:
در روانشناسی به این «خودنظارتی بالا» میگویند: آدمها بسته به مخاطب، چهرهی متفاوتی نشان میدهند، و این با دورویی فرق دارد؛ یک مهارت بقاست. اسنایدر در دهه ۱۹۷۰ نشان داد خودنظارتیبالاها در موقعیتهای اجتماعی موفقترند چون دقیقاً میدانند برای هر نفر کدام واژه را به کار ببرند. پس «عشقم» و «نپاش رو چشمم» هر دو واقعیاند؛ فقط مخاطبشان فرق میکند. سؤال: کدام یک از این دو نسخه را به حساب خودت میگذاری؟
راهکار:
این بیت را به جای خیانت، «مدیریت نقشها» ببین: او به تو عشق میورزد و به بقیه «نه» میگوید. شاید «نپاش رو چشمم» دقیقاً نشانهی آن است که مرزبندیها را بلد است؛ چیزی که در رابطههای ناسالم کم پیدا میشود. پس این جمله را میتوان تلنگر دانست: اگر تو مخاطبِ «عشقم» هستی، دلیل نمیشود دیگران هم همان سهم را بخواهند.