خواستن و نداشتن؛ راز چیزهایی که نمیشود داشت:
در علوم اعصاب، دوپامین نه برای «داشتن» که برای «پیشبینی داشتن» ترشح میشود؛ آزمایشها نشان دادهاند قشر اوربیتوفرونتال هنگام انتظار پاداش فعالتر از لحظه دریافت آن است. یعنی مغز ما برای «خواستن» طراحی شده، نه برای «رسیدن». به همین دلیل، چیزهای دستنیافتنی همانقدر که حسرتآورند، سوختِ انگیزهاند. آیا «نشدن» دارد از خواستن محافظت میکند؟
راهکار:
خوانش مکمل: خواستن خودش نوعی داشتن است؛ همان چیزی که به آن فکر میکنیم، مسیر ذهن و احساس ما را تغییر میدهد. شاید بعضی «نشدنها» برای ایناند که ظرفیتِ تازهای برای خواستنهای بزرگتر بسازند.