چرا اونی که میگه نرو خودش میره

وقتی کسی که می‌گفت نرو، خودش رفت:

در روانشناسی به این «سوءگیری ناظر-بازیگر» می‌گویند: ما خطای دیگران را به شخصیتشان ربط می‌دهیم و خطای خودمان را به شرایط. وقتی کسی می‌گوید «نرو»، در واقع به خودش می‌گوید که نتوانسته برود. توصیه‌های ما همیشه شرح اضطراب‌های خودمان‌اند، نه نقشه‌ی راه دیگران. به نظرت آدم‌ها چند درصد نصیحتهاشون رو خودشون اجرا می‌کنن؟

راهکار:

شاید اونکه می‌گفت نرو، نه برای تو، برای خودش حرف می‌زد؛ تو فقط آینه‌ی خواسته‌ی پنهانش بودی. وقتی رفت، خودت را سرزنش نکن؛ او با ترس خودش روبه‌رو نشد. این متن را به یک سوال تبدیل کن: «ما چند وقت یک‌بار نصیحتی می‌کنیم که خودمان بهش عمل نکرده‌ایم؟»