چرا آدمها ترسناکتر از تصور ما هستند؟:
در طول تکامل، خطرناکترین شکارچی انسان، خود انسان بوده؛ نه شیر و گرگ. مغز ما برای تشخیص فریب، طرد و قصد آسیب، سیستم هشدار قویتری از خطر فیزیکی ساخته و درد اجتماعی را تقریباً مثل درد فیزیکی پردازش میکند. شاید ترسناکترین موجود، همان شبیهترین موجود به ماست.
راهکار:
شاید «ترسناک بودن» آدمها نه یک ویژگی ذاتی، بلکه محصول ناشناخته ماندن آنهاست؛ هر چه بیشتر لایههای پنهان و آسیبپذیر یک انسان را ببینی، هیولای ذهنیات کوچکتر میشود. ترس از آدمها اغلب ترس از بخش ناشناختهٔ خودمان است که در آنها آینه میشود.