چرا اونی که دوستش داری همیشه زودتر میره؟:
اثر زایگارنیک میگوید: ذهن آدمی مسائل ناتمام را بهتر و طولانیتر نگه میدارد تا مسائل تمامشده. رفتنِ کسی که دوستش داری، یک «پایان ناتمام» عاطفی است؛ برای همین در خاطرهات زندهتر و بزرگتر از بقیهٔ رفتنها میماند و احساس میکنی زودتر رفته، درحالیکه مغزت فقط آن را پررنگتر ضبط کرده است.
راهکار:
شاید این جمله بیشتر از آنکه دربارهٔ «زودتر رفتن» باشد، دربارهٔ «عمیقتر دیدن» است؛ عشقی که رفتنش اینقدر میترساند، همان عشقی است که حضورش زندگی را معنادار میکند.