فلسفه مرگ؛ اگر دنیا قشنگ بود آدمها نمیمردند:
از دید تکاملی، مرگ نه نقص دنیا بلکه موتور تنوع است: بدون مرگ، نسلها جای هم را نمیگرفتند و انتخاب طبیعی عملاً میخوابید. برخی عروسهای دریایی حتی پس از بلوغ به بدن جوان برمیگردند، اما تقریباً همه موجودات مرگ را پذیرفتهاند. شاید زیبایی دنیا در همین ناپایداری است. اگر مرگ نبود، آیا عشق معنایی داشت؟
راهکار:
مرگ پایان زیبایی نیست؛ قاب آن است. اگر قرار نبود چیزی تمام شود، هیچ لحظهای «حالا» نمیشد و همه چیز در تعلیق میماند. زیبایی دنیا در همان شکنندگیاش است: مثل نت پایانی یک قطعه که تنها به خاطر پایانش به یاد میماند.