چرا زیر آسمان زیبا انسانهای بد زندگی میکنند؟:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «مجوز اخلاقی» نشان میدهد آدمها بعد از انجام یک کار خوب، خود را مستحق رفتار بدتر میدانند؛ حتی یادآوری یک کار نیک میتواند تعصب را افزایش دهد. داستایفسکی همین پارادوکس را در «جنایت و مکافات» میسازد: راسکولنیکوف برای «خیر بزرگتر» قتل را توجیه میکند. پس پلیدی همیشه نبودِ زیبایی نیست؛ گاهی سوءاستفاده از آن است. آیا پلیدی نتیجهی زیادهخواهیِ فهمِ زیبایی نیست؟
راهکار:
شاید زیبایی آسمان نه در برابرِ پلیدی، بلکه برای تحملِ آن است؛ همانطور که شبِ پرستاره، تاریکی را روشنتر نشان میدهد.