چرا آدمها با وجود قول ماندن میروند؟:
مطالعات روانشناسی نشان میدهند که قولهای عاطفی اغلب بر اساس «خود ایدهآل» لحظهای داده میشوند، نه «خود واقعی» پایدار. انسانها به طور متوسط هر ۷ سال تغییرات عمده شخصیتی میکنند، بنابراین قولِ ماندن از یک نسخه قدیمی شخص صادر شده. پدیده «محو عاطفه» (Affective Fading) باعث میشود شدت احساسات وعدهدهنده به مرور کمرنگ شود. سوال: آیا قولِ ماندن صادقانهتر است یا پذیرشِ موقتی بودن؟
راهکار:
رفتار آدمها اغلب بازتاب نیازهای درونی خودشان است، نه ارزش تو. آدمها میروند چون نسخهشان از رابطه با نیازهای فعلیشان هماهنگ نیست، نه چون تو کافی نیستی. این جدایی میتواند فضایی برای ورود کسی باشد که نسخه پایدارتری از عشق را ارائه میدهد.