چرا عاشق آدم بد می شویم

کراش روی آدم بی‌اخلاق و بی‌منطق؛ چرا مغزم هنوز گیر داده؟:

جذابیت افراد غیرقابل‌پیش‌بینی به سیستم پاداش مغز برمی‌گردد. پاداش‌های نامنظم، مثل رفتار گاه‌به‌گاه طرف مقابل، بیشترین ترشح دوپامین را دارند؛ دقیقاً مثل قمار. مغز ابهام را با هیجان اشتباه می‌گیرد و ضعف‌های طرف مقابل را به چالشی برای حل‌کردن تبدیل می‌کند. برای همین جذب‌شدن به فرد نامناسب اغلب بازتاب اعتیاد به چرخهٔ حدس‌زدن است، نه عشق. آیا عاشق او هستی یا عاشق معما شدنش؟

راهکار:

مغز تو به پیش‌بینی‌ناپذیری او معتاد شده، نه به خود او. جذابیت این موقعیت از چرخهٔ پاداش متناوب می‌آید: گاهی توجه می‌گیری، گاهی نه، و همین ابهام دوپامین ترشح می‌کند. برای همین هرچه کمتر منطق دارد، بیشتر در ذهن می‌ماند. دفعه بعد که دیدی داری توجیهش می‌کنی، از خودت بپرس: دارم عاشق او می‌شوم یا عاشق حل‌کردن معما؟