چند شخصیت درون من

چند شخصیت درون من؛ از خود واقعی تا منِ امروز:

در علوم اعصاب، «خودِ» یکپارچه توهمی بیش نیست؛ هر تصمیم، نتیجه رقابت چند شبکه عصبی است که در آن لحظه برنده می‌شود. هزلیت هم می‌گفت هویت فقط روایتی است که مدام بازنویسی می‌شود؛ حتی خاطرات را هر بار که به یاد می‌آوریم تغییر می‌دهیم تا بین نسخه‌های خودمان پل بزنیم. پس «من‌های دفن‌شده» شاید هرگز وجود نداشته‌اند؛ فقط روایت عوض شده است. کدام نسخه از تو در حال نوشتن این لحظه است؟

راهکار:

این جمله به «تکثر خود» اشاره دارد؛ از نگاه روانشناسی، آن خودهای قدیمی ناپدید نشده‌اند، بلکه به لایه‌های زیرین هویت امروز تبدیل شده‌اند. هر «منِ» جدید، پاسخِ همان «منِ» قبلی به شرایطی بوده که تاب آوردنش سخت بوده است.