چند شخصیتی بودن

حدود صد تا رخ دارم؛ نمی‌دونم کدومشَم:

در روانشناسی به این «پیچیدگی خود» می‌گویند؛ پاتریشیا لینویل نشان داد هرچه تعداد «خودهای اجتماعی» بیشتر باشد، نوسان هیجانی کمتر و خلاقیت بالاتر است، اما حس «من واقعی» کمرنگ‌تر می‌شود. مغز برای هر رخ، الگوی عصبی جداگانه فعال می‌کند و تعویض سریع بین آن‌ها هزینه شناختی دارد. به نظرتان آخر شب، کدام رخ سراغتان می‌آید؟

راهکار:

این چند رخی را می‌شود «انعطاف‌پذیری هویتی» در نظر گرفت؛ تنوع نقش‌ها یعنی توانایی هم‌رنگ محیط شدن بدون گم کردن ارزش‌های اصلی. آزمایش جذاب این است: سه ویژگی ثابت را از بین این رخ‌ها بیرون بکشی؛ همان‌ها احتمالاً «منِ هسته‌ای» تو هستند.