دختر بودن هم یک حرفه است؛ واقعیتی درباره بار ذهنی زنان:
اصطلاح «کار احساسی» اولین بار توسط جامعهشناس آرلی هوچیلد در ۱۹۸۳ وارد شد: مدیریت و تنظیم هیجانهای خودت برای رضایت دیگران، شغلی نامرئی است که زنان بهطور میانگین سالانه ۱۰۰۰۰ ساعت بیشتر از مردان برای آن وقت صرف میکنند؛ از «حال خوب» سؤالکردن تا پیشبینی نیاز دیگران. اگر واقعاً دختر بودن حرفه است، پس تعادل کار/زندگی زنان از کجا شروع میشود؟
راهکار:
این جمله را میتوان از «شغل» به «نقش» ترجمه کرد: دختر بودن یعنی اجرای همزمان چند نقش بدون دستمزد؛ اما گاهی همین چندنقشگی، آزادیِ انتخابِ نقش بعدی را هم میدهد.