انتظار عاشقانه بعد از دلشکستگی:
رد شدن از طرف کسی که عاشقش هستیم، در مغز دقیقاً همان مناطقی را فعال میکند که درد فیزیکی فعال میکند: قشر کمربندی قدامی و اینسولا. به همین دلیل دلشکستگی واقعاً «درد» دارد. از طرفی چک کردن مدام پست عشق سابق یک حلقه دوپامینی میسازد؛ هر بار دیدن فعالیتش مثل یک جایزه غیرقابل پیشبینی عمل میکند و مغز را شرطی میکند. نتیجه؟ ترکیبی از درد و اعتیاد که اسمش را عشق گذاشتهایم.
راهکار:
این موقعیت را میتوان نوعی «چرخه پاداش متناوب» دید: هر بار چک کردن پست طرف مقابل، مغز مقدار کمی دوپامین ترشح میکند و همین باعث میشود رها کردنش سختتر از چیزی باشد که فکر میکنی. از این زاویه، منتظر ماندن نه فقط عشق، بلکه یک الگوی عصبی قابل مشاهده است.