لبخندهایی که درد را پنهان میکنند:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد مغز انسان برای لبخند زدن به دو مسیر مجزا نیاز دارد: یکی برای لبخند واقعی (درگیر قشر اوربیتوفرونتال) و دیگری برای لبخند ساختگی (فعالیت قشر حرکتی). جالب اینجاست که حتی وقتی درد فیزیکی شدید داریم، مسیر ساختگی میتواند فعال شود و دیگران را فریب دهد. این مکانیسم را «لبخند افسردگی» مینامند؛ جایی که فرد از ترس قضاوت، شادی را بازی میکند. آیا تا به حال شده کسی را دیده باشید که لبخندش با چشمانش هماهنگ نبود؟
راهکار:
این نگاه یادآور این است که لبخند زدن گاهی نه نشانه شادی، بلکه سپری برای پوشاندن درد است. روانشناسان به این پدیده «لبخند افسردگی» میگویند: فرد در جمع میخندد اما در خلوت با احساس پوچی دستوپنجه نرم میکند. شاید ارزش دارد به جای قضاوت، پشت هر لبخندی را عمیقتر ببینیم.