چهل روز فوت

دلتنگی برای اذیت‌های عزیز از دست رفته:

مغز انسان در سوگ، نواحی مرتبط با پاداش را فعال می‌کند حتی با یادآوری خاطرات آزاردهنده. این پدیده «پاداش پارادوکسیکال غم» نام دارد: همان مدارهای عصبی که در لحظه خوشی فعال می‌شوند، در حسرت از دست دادن هم روشن می‌مانند. یعنی مغزت دارد به‌خاطر نداشتنِ اذیت‌هایش، به تو پاداش می‌دهد.

راهکار:

این متن یک رفریم قدرتمند از دلتنگی است: گاهی آدم‌ها را نه به خاطر خوبی‌هایشان، که به خاطر عادت‌های آزاردهنده‌شان هم می‌توان عمیقاً دوست داشت. شاید بزرگ‌ترین نشانه عشق، آرزوی برگشتن همان چیزهایی باشد که زمانی ازشان شاکی بودیم.