مقایسه شنیدن و دیدن: کربلا و کشتار ۴۰ هزار نفری:
بر اساس روانشناسی شناختی، مغز انسان هنگام مواجهه با آمارهای بزرگ دچار «بیحسی جمعی» میشود. اما دیدن مستقیم یا روایت ملموس از چند نفر، سیمهای همدلی را فعال میکند. این همان پدیدهای است که باعث میشود «شنیدن ۷۲ تن» در مقایسه با «دیدن ۴۰ هزار کشته» کماثرتر به نظر برسد. آیا این سوگیری ادراکی باعث میشود فجایع بزرگتر را کمتر جدی بگیریم؟
راهکار:
این متن یک مقایسهی ادراکی قوی را مطرح میکند. یک دیدگاه جایگزین: شاید درک ما از اعداد وابسته به زمینهای است که در آن رشد کردهایم. بهجای کمتر یا بیشتر دیدن، میتوان هر دو فاجعه را بهعنوان هشداری برای تکرار نکردن خشونت در نظر گرفت.