احترام مثل لباس شیک؛ برای هرکسی نیست!:
واقعیت جالب: در علوم اعصاب، 'احترام' با فعالسازی مدارهای پاداش در مغز همراه است وقتی فردی را شایستهٔ احترام میبینیم. اما نکتهای عجیب: کسانی که بیش از همه از دیگران احترام میخواهند، اغلب سطح کورتیزول (هورمون استرس) بالاتری دارند – یعنی تقاضای احترام، نشانهٔ ناامنی است. پس شاید 'لیاقت احترام' بیشتر در عمل دیده شود تا در حرف. نظر شما چیست؟
راهکار:
این جملهٔ کوتاه را میتوان به شکلی عمیقتر دید: احترام لباسی نیست که یکطرفه دوخته شود؛ هر کسی با رفتار و منش خود، اندازهٔ آن را برای خودش میبَرد. شاید بهتر باشد به جای قضاوت در مورد لیاقت دیگران، روی این تمرکز کنیم که چگونه احترام را به یک انتخاب آگاهانه تبدیل کنیم، نه یک واکنش احساسی.