آیا در بهشت چای هست؟:
واقعیت این است که چای در هیچیک از توصیفات ادیان سامی از بهشت نیامده، چون در زمان نگارش آن متون، چای در چین بود و هنوز به ایران نرسیده بود. جالبتر آنکه چای حاوی ال-تیانین است؛ مادهای که امواج آلفای مغز را افزایش میدهد و حالتی از آرامشِ هوشیارانه ایجاد میکند—دقیقاً همان چیزی که عرفا «سکر صافی» مینامیدند. شاید بهشت واقعی همین چای دمکردهٔ کنار سماور باشد. بهشت بدون چای، بهشت هست؟
راهکار:
در متون دینی ادیان ابراهیمی، نعمتهای بهشت شامل شیر، عسل و شراب طهور است، اما چای به دلیل ورود دیرهنگام به فرهنگ خاورمیانه (قرن ۱۶ میلادی) غایب است. با این حال، چاینوشی در فرهنگ ایرانی چنان آیینی است که ذهن ما ناخودآگاه آن را به بهشت فرافکنی میکند. از منظر علمی، ترکیب تیانین و کافئین در چای آرامشی هوشیارانه ایجاد میکند—شاید نزدیکترین تجربهٔ زمینی به سعادت بهشتی!