اشک در فنجان چای - شعری از فاضل نظری:
بر اساس نظریه «فرآیند کنایهآمیز» (Ironic Process Theory) در روانشناسی، هرچه بیشتر سعی کنید فکری را سرکوب کنید، آن فکر با قدرت بیشتری بازمیگردد. این بیت فاضل نظری دقیقاً همین مکانیسم را به تصویر میکشد: چای برای فراموشی، اما فنجان از اشک پُر میشود. مغز با مقاومت در برابر سرکوب، خاطرات را زندهتر میکند. آیا شما هم هنگام تلاش برای فراموشی، ناخواسته به یاد میآورید؟
راهکار:
این بیت دقیقاً بازتاب «پارادوکس سرکوب فکر» است: هرچه بیشتر بخواهی فراموش کنی، حافظهٔ ناخودآگاه تصاویر را زندهتر میکند. شاید اگر به جای فرار، به احساساتت خوشامد بگویی، فنجان از اشک خالی شود.