چای در قبر

وصیت‌نامه‌ای با دو فنجان چای برای گفتگو با خدا:

در باورهای کهن ایرانی، چای نماد صبر و گفتگوی بی‌پایان بوده. اما نکته شگفت‌انگیز: پژوهش‌های علوم اعصاب نشان می‌دهد عطر چای سیاه مناطق مرتبط با حافظه و خاطره را در مغز فعال می‌کند. شاید وصیت‌کننده می‌خواسته با خدای خود خاطره‌بازی کند و دلخوری‌ها را در قالب گفتگویی طولانی حل کند. آیا برای شما هم پیش آمده که یک فنجان چای تبدیل به میانجی گفتگوهای سخت شود؟

راهکار:

این وصیت‌نامه تصویری از رابطه‌ای است که در آن دلخوری‌ها پایان گفتگو نیستند. می‌توان آن را به‌مثابه یادآوری این نکته دید که حتی ناگفته‌ها هم جای خود را در صبر و انتظار (مثل دم‌کشیدن چای) پیدا می‌کنند.