قربونت دار و ندارم؛ چی داری که من ندارم؟:
در نوروساینس، عشقِ رمانتیک همان مسیر پاداش مغز را فعال میکند که مواد مخدر فعال میکند. ولی جذابتر این است: هنگام عشق، فعالیتِ آمیگدال و قشر پیشپیشانی که مسئول قضاوتِ انتقادیاند کم میشود؛ یعنی واقعاً «دار و ندارت» را قربانی کسی میکنی که مغزت جلوی نقدِ او را بسته است. 🧠
راهکار:
راستش را بخواهی، نداری؛ چون «دار و ندار»ِ من خودِ تو هستی و این را هیچکس دیگر ندارد.