بزرگترین قمار زندگی: اعتماد کردن یا نکردن؟:
در روانشناسی تکاملی، اعتماد یک میانبر اجتماعی برای کاهش هزینههای ذهنی تصمیمگیری است. ولی جالب اینجاست که مغز ما وقتی اعتماد میکند، همان مدارهای دوپامین را فعال میکند که هنگام شرطبندی در قمار فعال میشوند. یعنی از نظر نورولوژیکی، اعتماد واقعاً نوعی قمار است. آیا حاضرید با این قمار، زندگی را ببرید؟
راهکار:
اگر اعتماد قمار است، پس هر شرطی که میبندی روی آدمها، در واقع روی خودت شرط بستهای. شاید وقتش رسیده که به جای ترس از باختن، به این فکر کنی که چقدر حاضر هستی برای ساختن یک رابطه واقعی ریسک کنی.