بزرگترین دلخوشی کسی بودن، بدون اینکه بدانی:
پژوهش نیکولاس کریستاکیس و جیمز فاولر (۲۰۰۸) نشان داد شادی مثل شبکههای اجتماعی «مسری» است و تا سه درجه از هم جدا (دوستانِ دوستانِ دوستان) اثر میگذارد؛ یعنی رفتار بیادعای تو میتواند در حلقهای که هرگز نمیبینی، حال خوب بسازد. این همان پارادوکس اثر نامرئی است: بیشترین نفوذ، اغلب از دیدهنشدن میآید.
راهکار:
همین «ناخودآگاه بودن» ارزش ماجراست: دلخوشی اغلب از رفتارهای کوچک و بیادعا ساخته میشود، نه از تلاش برای قهرمان بودن. پس اگر گاهی حس بیاثر بودن داشتی، یادت باشد که اثرت ممکن است در جایی باشد که دوربینت نیست.