بزرگسالی از نگاه بچه

بچه بودیم فکر می‌کردیم ۲۰ ساله‌ها خیلی بزرگن؛ حالا خودمونیم؟:

یک بچه ۵ ساله، یک آدم ۲۰ ساله را ۴ برابر بزرگ‌تر از خودش می‌بیند؛ اما همان آدم در ۴۰ سالگی فقط نیمی از سنش فاصله دارد. مغز زمان را خطی ثبت نمی‌کند؛ به‌صورت لگاریتمی، طوری که هر سالِ جدید نسبت به کل عمر کوچک‌تر حس می‌شود. این یعنی «بزرگ بودن» فقط یک خطای ادراکی است. کدام سن برای شما ناگهان کوچک شد؟

راهکار:

این حس یعنی «بزرگ بودن» یک نقطه ثابت نیست، یک برچسب نسبی است؛ برای یک کودک ۵ ساله، تو همان غولِ دوست‌داشتنی‌ای هستی که ۲۰ ساله‌ها برای تو بودند. حالا از پشت چشم‌های یک بچه به خودت نگاه کن.