زوم کردن روی دیگران؛ چرا بیکیفیت میشود؟:
در روانشناسی شناختی به این میگویند «بزرگنمایی عیب»: وقتی روی یک نفر زوم میکنی، مغزت جزئیات منفی را تا ۵ برابر پررنگتر از کل تصویر پردازش میکند. آزمایشهای رابطه نشان داده زوجهایی که عیبهای هم را فهرست کردند، رضایتشان بلافاصله ۴۰٪ افت کرد، حتی اگر همان عیبها از قبل وجود داشت. وضوح بیش از حد، بافت انسانی را پیکسلی میکند. آیا وضوح زیاد همیشه دشمن زیبایی است؟
راهکار:
این جمله را میتوان از دریچه وضوح دید: زوم یعنی تمرکز بر جزئیات به قیمت از دست دادن کل تصویر. شاید پیام این است که آدمها را باید از فاصلهای دید که نقش کلیشان دیده شود؛ نزدیکتر که شوی، فقط پیکسلهای رنگی میبینی، نه تصویر را.