بزرگ شدن و از دست دادن کودکی

تلخ‌ترین حقیقت بزرگ شدن: از دست دادن کودکی:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مغز انسان تا ۲۵ سالگی به رشد خود ادامه می‌دهد و از دست دادن کامل کودکی برای بلوغ ضروری نیست. در واقع، خاطرات مثبت دوران کودکی، پایه‌های انعطاف‌پذیری عصبی را می‌سازند. تجربه‌های تلخ گاهی باعث رشد می‌شوند، اما نه تنها راه. سوال اینجاست: آیا می‌شود بدون سوزاندن کودک درون، بزرگ شد؟

راهکار:

این جمله انگار می‌گوید که برای بزرگ شدن باید چیزی را قربانی کرد. اما روانشناسی رشد می‌گوید که می‌توان همزمان کودک درون را حفظ کرد و بالغ شد. شاید بزرگ‌تر شدن یعنی یاد بگیریم چطور از خاطرات کودکی به عنوان سوخت استفاده کنیم، نه اینکه آن‌ها را دفن کنیم.