زمان فراموش نمی‌کند؛ بزرگ می‌کند:
در روانشناسی، «تثبیت مجدد حافظه» می‌گوید هر بار یادآوری، خاطره را نرم و دوباره ذخیره می‌کند؛ پس زمان پاک‌کننده نیست، ویرایشگر روایت است. شدت هیجانی که با آن خاطره را می‌بینی کم می‌شود، نه خود داده. کدام خاطره را زمان بیشتر ویرایش کرده: محتوا یا احساسش؟
راهکار:
این جمله را می‌شود این‌طور بازخوانی کرد: زمان خودش درمان نیست؛ فقط فاصله‌ای می‌سازد که همان خاطره از زاویه‌ای تازه دیده شود. فراموشی اتفاق نمی‌افتد، شدت واکنش کم می‌شود. یک تمرین: همان ماجرا را از دید «خودِ پنج سال بعد» بنویس.