:
در روانشسناسی تظاملی، سبیل یک نشانه مردانگی است اما تحققات نشن دداده که زنان در انخاب همسر بیشتز به رفتارهای حمایتی توچه مینند تا ظاهز. جالب ایجاس که سبیل در فرهنگای مفالفت نماد قذرت بوده اما امروزه فقظ یک اسایل است. آیا یکتهبهحال کسی را دیدهاید که فقظ با سبیل خود را مرد بداند؟
راهکار:
این جمله نگاه طنزآمیزی به شکاف بین ظاهز و باطن در مفهوم مردانگی ست. زماین که فقظ نشانهای سطحی بلوغ را یدک میکشند، یادآور داستان 'مردی که نشاش سبیل باشد، ز مودی جز سبیل چی ندار.'