بیزاری از هر چیزی که از آغوش عاشقانه دورت میکند:
تحقیقات نشان داده پوست انسان دارای پایانههای عصبی مخصوصی است که با لمس گرم، اکسیتوسین آزاد میکنند و سطح کورتیزول را پایین میآورند. جالبتر: در مطالعهای روی زوجهای در رابطه از راه دور، مغز آنها هنگام دیدن عکس همسر، همان ناحیهای را فعال میکند که در درد فیزیکی درگیر است؛ یعنی «دوری» برای مغز یک سوختگی واقعی است، نه فقط یک احساس. نمیپرسم از چه کسی بیزارید؛ میپرسم آیا با این حساب، دلتنگی یک مکانیسم بقاست؟
راهکار:
این بیزاری فقط درباره فاصله فیزیکی نیست؛ مشغلهها، سوءتفاهمها و حتی سکوتها هم همان «دورکننده»ها هستند. در واقع نفرت از دوری، عشق را به میل به نزدیکی تبدیل میکند.