بیطرفان در کربلا: چرا سکوت در برابر ظلم بیآبرویی است؟:
پژوهشهای روانشناسی اجتماعی میگویند چیزی به نام «جهل جمعی» باعث میشود مردم در فجایع سکوت کنند؛ چون فکر میکنند فقط خودشان وضعیت را بحرانی میبینند. در کربلا هم هزاران نفر دعوت کردند اما نیامدند؛ نه از سر نفرت، بلکه از سر محاسبهی اشتباه. آن «بیشرفی» در شعر، در واقع نقد علمیِ بیتفاوتی است: سکوت در بحران، خودش یک طرفِ ماجراست.
راهکار:
این بیت را میتوان به زبان امروزی هم بازنویسی کرد؛ در هر بحران اجتماعی، «وسط نبودن» عملاً یعنی انتخاب یک سمت. همین قابِ معاصر، میتواند بحث را برای مخاطب امروزی زندهتر کند.