بی‌توقعی از آدم‌ها؛ مرزهای عاطفی:
در روانشناسی روابط، انتظارات ناگفته نوعی «قرارداد روانی پنهان» می‌سازند؛ نقض آن حتی بی‌دعوا، اعتماد را فرسوده می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند شفاف‌سازی انتظار، از بی‌توقعی مبهم محافظت بیشتری می‌کند. مرز سالم، نه حذف انتظار است نه انکار آن؛ تبدیل انتظار به توافق است.
راهکار:
این جمله بیشتر از بی‌تفاوتی، از جابه‌جایی معیار ارزش صحبت می‌کند: آدم‌ها را نه با اندازهٔ انتظار ما، بلکه با اندازهٔ انتخابی که برای ماندن می‌کنند بسنجیم. با این نگاه، «بی‌توقعی» به «پذیرش مسئولیت انتخاب‌ها» تبدیل می‌شود، نه سردی عاطفی.