بی‌توجهی به زخم عشق

احمق شدن در عشق یا ناباوری؟:

جالب است بدانید که در زمان عشق رمانتیک، مغز ما دوپامین و اکسی توسین ترشح می‌کند که قشر پیش‌پیشانی (مرکز منطق) را مهار می‌کند. نتیجه؟ ما نشانه‌های خطر را نادیده می‌گیریم و رفتار مخرب را با معصومیت اشتباه می‌گیریم. این همان «کوری عشق» است که از نظر نوروساینس، یک نوع مسمومیت موقت شناختی محسوب می‌شود. آیا تا به حال در لحظه‌ای که کاملاً منطقی بودی، به عقب نگاه کرده و به خودت گفته‌ای «چرا ندیدم»؟

راهکار:

گاهی ما در عشق نه تنها زخم‌ها را نمی‌بینیم، بلکه آن‌ها را به نشانه‌های معصومیت تعبیر می‌کنیم. این همان «ناهماهنگی شناختی» است که ذهن برای حفظ تصویر ایده‌آل، واقعیت را تحریف می‌کند. پرسش برای تو: اگر امروز به گذشته نگاه کنی، کدام زخم را هنوز هم به‌عنوان معصومیت می‌بینی؟