وقتی خورشید میسوزد تا ماه بدرخشد:
از نظر فیزیک، نور ماه بازتاب حدود ۱۳ درصد از نور خورشید است؛ یعنی هر تحسین از ماه، غیرمستقیم تحسین خورشید است. مغز انسان اما قدردانی را به دیدهشدن گره میزند: زحمتِ نامرئی دوپامین تحسین دریافت نمیکند و به همین دلیل در سازمانها و روابط، «قهرمان پشت صحنه» معمولاً فراموش میشود. این متن مصداق نوعی سوگیریِ دیدهشدن است. اگر خورشید نبود، ماه را هم تحسین میکردیم؟
راهکار:
نور ماه در واقع بازتاب نور خورشید است؛ یعنی زیبایی ماه بدون سوختن خورشید ممکن نبود. این متن را میتوان اینطور بازنگری کرد: تقدیرِ ساکت، گاهی در تحسینِ دیگری پنهان میشود.