بی‌توجهی به رابطه

وقتی عشق را دستی دستی به باد می‌دهیم:

در روان‌شناسی، پدیده‌ای به نام «کاهش ارزش تعویقی» وجود دارد: آدم‌ها گاهی رابطه یا آدمی را که در دسترس دارند بی‌ارزش می‌کنند، چون پاداشِ آن را «نزدیک» می‌بینند. اما به محض از دست رفتن، همان مغز با «سوگیری مرور خاطرات»، گذشته را درخشان‌تر از آنچه بود بازنویسی می‌کند و حسرت می‌سازد. به همین دلیل است که خیلی از تصمیم‌های عاطفیِ راحت، بعداً گران‌ترین تمام می‌شوند.

راهکار:

این جمله را می‌شود از زاویه‌ی «ترس از صمیمیت» هم خواند: گاهی آدم‌ها نه از بی‌احساسی، بلکه از نزدیک شدنِ زیاد فرار می‌کنند و بعد آن را شوخی جلوه می‌دهند.