جهان بیتو تماشایی نیست؛ راز زیبایی در حضور توست:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که دیدن چهره عزیزان، همان ناحیه از مغز (ونترال تگمنتال) را فعال میکند که هنگام مصرف مواد مخدر یا برنده شدن در شرطبندی فعال میشود. یعنی «تماشایی بودن جهان» یک استعاره نیست، یک واکنش شیمیایی واقعی است. آیا تا به حال فکر کردهاید که چرا بعضی خاطرات با یک نفر، حتی در مکانهای تکراری، هرگز کهنه نمیشوند؟
راهکار:
این جمله میتواند به یک چالش روزانه تبدیل شود: هر روز یک عکس از چیزی که با حضور طرف مقابل زیباتر میشود بگیرید و برایش بفرستید. مثلاً یک غروب، یک فنجان قهوه، یا حتی یک کوچه خلوت. این کار حس «تماشایی بودن» را ملموس میکند.