دلتنگی بیتو؛ وقتی نمیخواهی برگردی اما خوب نیستی:
آیا میدانستید مغز انسان در جدایی عاطفی، همان مدارهای عصبی درد فیزیکی را فعال میکند؟ یعنی «دل شکستگی» واقعاً درد دارد. این جملهات انگار تلاش میکند به خودت بگویی «من قویام»، اما «:)))» نشانهی همان دردی است که پشت لبخند پنهان میکنی. سوالی که پیش میآید: آیا واقعاً میتوان با انکار، از دلتنگی فرار کرد؟
راهکار:
این جمله انگار دروغی شیرین است: «بیتو خوبم». واقعیت این است که مغز در غیاب عزیز، همان مسیرهای درد فیزیکی را فعال میکند. شاید بهتر باشد بهجای انکار، یک قدم کوچک برای پر کردن آن خلأ برداری: یک سرگرمی جدید، یک کتاب، یا حتی نوشتن همین حسها.