بذار بره

شعر طنز جدایی و رها کردن کسی که رفت:

مغز جدایی را مثل ترک اعتیاد پردازش می‌کند: همان مدار دوپامین فعال می‌شود. به همین دلیل «بذار بره» یک دستور ساده نیست؛ بازسازی مدار پاداش است. قشر پیش‌پیشانی برای مهار وسوسهٔ چک کردن انرژی مصرف می‌کند. «سگ به جاش» میانبر طنزآمیز پر کردن سریع جای خالی است، ولی جای خالی را باید سوگوارانه خالی گذاشت تا التیام بیاید.

راهکار:

طنز تلخ «سگ به جاش» این را لو می‌دهد که جایگزین کردن سریع، فقط جای خالی را با خشم پر می‌کند. رها کردن واقعی وقتی شروع می‌شود که آن آدم از «دارایی» به «خاطره» تبدیل شود؛ نه دشمن، نه قهرمان. مغز برای سوگ نیاز به زمان دارد، نه به یک جایگزین فوری.