بیتفاوتی و تنهایی

چرا بیتفاوتی «به من چه» به خودمان برمی‌گردد؟:

در روان‌شناسی اجتماعی به این پدیده «هنجار عمل متقابل» می‌گویند: ما ناخودآگاه همان رفتاری را که دریافت می‌کنیم بازتاب می‌دهیم. آزمایش‌های میدانی نشان داده وقتی فردی با «به من چه» از درد دل دیگران فاصله می‌گیرد، احتمال دریافت همدلی در آینده تا ۴۰٪ کاهش پیدا می‌کند. جالب‌تر این که مغز بیتفاوتی را نوعی طرد اجتماعی می‌خواند و همان مسیرهای درد فیزیکی را فعال می‌کند. آیا بیتفاوتیِ انتخابی واقعاً از ما محافظت می‌کند یا فقط تنهایی را عادی می‌سازد؟

راهکار:

این جمله را می‌شود جور دیگری دید: «به من چه» گفتن در واقع سپر دفاعی است، اما همان سپر ممکن است دیوار زندان تنهایی شود. وقتی بیتفاوتی را انتخاب می‌کنی، داری ناخودآگاه به دیگران آموزش می‌دهی که در نبودنت بیتفاوت باشند.