لبخند اجباری: پشت نقاب خوشبختی دیگران بیتفاوتند:
فرضیه بازخورد چهره میگوید حتی یک لبخند تصنعی با فعالسازی عضله گونهای بزرگ، سیگنالهایی به سیستم لیمبیک مغز میفرستد و ترشح اندورفین را تحریک میکند. جالب اینکه لبخند «پان ام» (مهمانداران هواپیما) که به چشم نمیرسد، در آزمایشها استرس را کاهش داده است. از طرفی، در فرهنگ ژاپن «وارای» لبخندی آیینی برای پنهانکردن غم است. این تناقض را ببین: یک لبخند دروغین هم میتواند هم تسکیندهنده باشد هم زندان.
راهکار:
این جمله تلخی را فریاد میزند، اما بازسازیاش کن: لبخند زدنت میتواند مرز محکمی باشد بین دنیای درونت و بیتفاوتی بیرون. یک حرکت شجاعانه برای محافظت از احساساتت، نه پنهانکاری از ترس. لبخند بزن چون قدرت انتخاب داری، نه چون مجبوری ثابت کنی خوبی.