بیت معروف عرفانی

عواقب عشق تمام‌قد: وقتی دل می‌دهی، جان هم می‌رود:

در روانشناسی، این حالت «همسان‌سازی فرافکنانه» نام دارد: فرد چنان در عشق غرق می‌شود که مرزهای «خود» و «دیگری» محو شده و احساس می‌کرد وجودش بدون معشوق بی‌معناست. این پدیده در عرفان اسلامی هم با مفهوم «فنا» (نابودی نفس در برابر معشوق حقیقی) قابل مقایسه است. آیا این نابودی خود، شرط لازم برای رسیدن به یک عشق کامل است؟

راهکار:

این بیت که اغلب به مولانا نسبت داده می‌شود، در واقع از شاعر قرن هشتم، عراقی است. برای درک کامل آن، خوانش غزل اصلی («بازآمد دلم از سفر...») و تفسیرهای عرفانی مفهوم «فنا» پیشنهاد می‌شود.