انکار بیماری؛ چرا فکر میکنیم بستری نمیشویم؟:
حدود ۸۰٪ آدمها خود را بالاتر از حد متوسط میدانند؛ این «سوگیری خوشبینی» باعث میشود احتمال بستری شدن را دستکم بگیریم. عجیبتر اینکه مغز ما برای حفظ انگیزه، ریسک ناتوانی را کمرنگ جلوه میدهد و همین انکار، مراجعه دیرهنگام به پزشک و مرگومیر بالاتر را به همراه دارد. آیا استقامت ذهنی میتواند مسیر بیماری را تغییر دهد؟
راهکار:
این نگاه را میتوان وارونه کرد: آدم همیشه فکر میکند ناخوشی سراغش نمیآید، اما اگر بستری شدن را بخشی از زندگی بدانیم، استقامتمان واقعیتر و آرامتر میشود.