بستنی قیفی کودکانه

هوس بستنی قیفی و آرزوهای رنگی:

در نمایشگاه جهانی ۱۹۰۴ سنت لوئیس، وقتی بستنی‌فروش ظرف کافی نداشت، ارنست حموی نان وافل را قیف کرد و بستنی قیفی از دل یک کمبود متولد شد. علوم اعصاب می‌گوید هوس بستنی فقط قند نیست؛ ترکیب چربی و سرما قشر اینسولار و سیستم پاداش را هم‌زمان فعال می‌کند و خاطره را رنگی‌تر از واقعیت بایگانی می‌کند. اگر آرزوها داخل قیف جا می‌شدند، اولین لایه‌شان چه طعمی بود؟

راهکار:

در روان‌شناسی، این جور هوس‌ها اغلب «نوستالژی حسی» است؛ مغز با تصویر بستنی قیفی سعی دارد روزنه‌ای به نسخه‌ای سبک‌تر و رنگی‌تر از زندگی باز کند. شاید قیف واقعی همان لحظه‌ای است که آرزو را نه برای بعد، بلکه به شکل یک قدم‌زدن ساده تا بستنی‌فروشی تجربه می‌کنی.