بی‌سروپا در عشق

اگر خاطرت تنها ماند، از هر بی‌سروپایی عشق نخواه:

پدیده‌ای به نام «ذهنیت کمبود عاطفی» باعث می‌شود در تنهایی، آستانه پذیرش ما برای روابط سمی پایین بیاید. تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده که محرومیت عاطفی همان نواحی مغز را فعال می‌کند که گرسنگی فیزیکی – و ما را به سمت «غذای ناسالم عاطفی» می‌کشاند. آیا تا به حال شده بعد از یک دوره تنهایی، به رابطه‌ای رضایت داده‌ای که در حالت عادی هرگز نمی‌پذیری؟

راهکار:

اگر این بیت را به‌عنوان یک اصل روان‌شناختی ببینیم: تنهایی به‌معنای کمبود عاطفی نیست، بلکه فرصتی برای بازتعریف ارزش خود است. پیشنهاد می‌کنم به‌جای جستجوی عشق، اول روی «پر کردن خلأ درونی» با مهارت‌ها یا ارتباطات سالم تمرکز کنی.