بسیجی شوخی ندارد

نمک در نمکدان شور ندارد؛ طنز تلخ اجتماعی:

در علوم اعصاب، شوخ‌طبعی نیازمند همزمانی قشر پیش‌پیشانی و بخش پاداش مغز است؛ یعنی هرچه ساختار ذهنی سفت‌تر باشد، آستانه خنده بالاتر می‌رود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند افراد با جهت‌گیری اجتماعی سلطه‌گر، در تشخیص کنایه ضعیف‌ترند و آن را تهدید می‌خوانند. بنابراین «شوخی نداشتن» فقط اخلاق فردی نیست؛ یک نشانه عصب‌شناختی از پردازشِ بسته‌تر واقعیت است. آیا یک نظام اجتماعی می‌تواند با سنجش شوخ‌طبعی، سلامت انعطاف‌پذیری‌اش را محک بزند؟

راهکار:

طنز اینجا مثل آینه کار می‌کند؛ به‌جای بحث درباره مصداق، می‌توان از خود پرسید کدام ساختارها از خنده می‌ترسند و چرا؟