چرا تحمل بیشعوری از فقر و زشتی سختتر است؟:
پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهد برخورد با رفتار بیشعورانه، آمیگدال را فعالتر از مواجهه با فقر یا نقص ظاهری میکند؛ چون خطای اجتماعی، تهدیدی برای نظم ذهنی است نه فقط ناخوشایند. در اقتصاد رفتاری، هزینه تحمل حماقت از هزینه فقر ملموستر است چون داوطلبانه نیست و کنترل آن بیرونی به نظر میرسد. جالب اینکه در فلسفه رواقی، اپیکتتوس میگوید رنج ما نه از چیزها، بلکه از قضاوتهای ماست؛ اما بیشعوری دقیقاً جایی است که قضاوت، واقعیت میشود.
راهکار:
بیشعوری تنها چیزی است که با تحمل کردن کوچک نمیشود؛ برعکس، هر بار تحملش، آن را عادیتر میکند. زشتی و بیپولی محدودیتاند، اما بیشعوری انتخاب است؛ برای همین از هر دو آزاردهندهتر است.