درس آسیب: به هر چیز بیش از حد اهمیت نده:
در روانشناسی، وقتی آسیب بین‌فردی تکرار می‌شود، مغز نوعی «خاموشی هیجانی» را فعال می‌کند تا درد را کم کند؛ این مکانیزم با کاهش پاسخ آمیگدال و افزایش فعالیت بخش‌های کنترل‌گر مرتبط است. نتیجه می‌تواند کم‌اهمیت‌شدن ظاهری باشد، نه لزوماً یادگیری مرزها. آیا این خاموشی، مهارت است یا زخم؟
راهکار:
بازخوانی تازه: این جمله به‌جای دعوت به بی‌تفاوتی، از «اندازه‌گذاری اهمیت» حرف می‌زند؛ آسیب مکرر آستانهٔ حساسیت را پایین می‌آورد و آدم را وادار می‌کند برای هر چیز یک سهم مشخص از انرژی تعیین کند. اگر این تنظیم به بی‌حسی کلی برسد، دیگر یادگیری نیست؛ سپر دفاعی است. مرز باریک میان مرزگذاری سالم و انجماد عاطفی همین‌جاست.