پول خوشبختی نمیاره؟ یک جمله طنز با نگاه اقتصادی:
پژوهشهای اقتصاد رفتاری نشان میدهد که رابطهٔ پول و شادی خطی نیست؛ «پارادوکس ایسترلین» میگوید پس از تأمین نیازهای پایه، درآمد بیشتر تأثیر ناچیزی بر خوشبختی دارد. جالب اینکه ثروتمندترین کشورها معمولاً شادترین نیستند، اما فقر شدید قطعاً افسردگی میآورد. بهنظر شما این جمله دقیقاً همان جایی را نشانه گرفته که پول «آستانهٔ رفع نیاز» را رد کرده؟
راهکار:
این جمله یک تناقضنمای جذاب را هدف گرفته: اگر پول خوشبختی نمیآورد، چرا همه برای بیشتر پول تلاش میکنند؟ در روانشناسی به این «پارادوکس ایسترلین» میگویند – پس از یک آستانهٔ مشخص (حدود ۷۵ هزار دلار در سال)، افزایش درآمد دیگر رضایت ذهنی را بالا نمیبرد، اما نبود پول کافی کاملاً شادی را کاهش میدهد. شاید پیام واقعی این است: پول تا یک نقطه خوشبختی میآورد، بعد از آن نه.