برونفکنی عاطفی؛ وقتی بدرفتاری را به گردن دیگری میاندازیم:
از نظر روانشناسی، این جمله مصداق کلاسیک «برونفکنی» است: فرد برای کاهش ناهماهنگی شناختی، تقصیر رفتار بد خود را به گردن دیگری میاندازد. پژوهشها نشان میدهند مغز در این حالت، همان بخشهایی را فعال میکند که در مصرف مواد مخدر فعال میشود؛ نوعی فرار شیمیایی از احساس گناه. جالب است که طرف مقابل اغلب این بازی را میپذیرد چون باور دارد تحمل کردنش به معنی وفاداری است.
راهکار:
در روانشناسی به این «برونفکنی» میگویند: نسبت دادن ویژگیهای منفی خود به دیگران. این جمله یک زنگ خطر برای فرار از مسئولیت شخصی است. دفعه بعد که چنین جملهای را شنیدید، به جای پذیرش آن، از خود بپرسید: آیا من واقعاً عامل رفتار او هستم یا او از عواقب کار خودش میگریزد؟